Filtry do wody Łęczna

Jak działa odżelaziacz wody i kiedy jest niezbędny w Łęcznej?

Odżelaziacz wody to urządzenie usuwające żelazo i mangan z wody przez utlenianie i filtrację przez złoże katalityczne. Żelazo w wodzie gruntowej występuje zazwyczaj w formie dwuwartościowej, czyli rozpuszczonej, co oznacza, że woda jest klarowna przy poborze i brązowieje lub oranżowieje dopiero po kontakcie z powietrzem lub po podgrzaniu. Odżelaziacz utlenia żelazo do formy trójwartościowej (nierozpuszczalnej), która zatrzymywana jest przez złoże filtracyjne i usuwana przy automatycznym płukaniu. Urządzenie pracuje automatycznie, a właściciel widzi efekty w postaci braku brunatnych nalotów na ceramice, braku osadów w bojlerze i braku metalicznego posmaku wody. Konieczność odżelaziania wody ocenia się na podstawie pomiaru stężenia żelaza całkowitego: wartość powyżej 0,2 mg/l jest wskazaniem do instalacji odżelaziacza. W okolicach Łęcznej woda ze studni może zawierać żelazo na poziomie kilku mg/l, co jest przekroczeniem normy kilkudziesięciokrotnym i wymaga skutecznego urządzenia, a nie filtra kartridżowego.

Mangan towarzyszy żelazu w wodzie gruntowej i wymaga podobnej metody usuwania, choć jego utlenianie jest trudniejsze i wymaga wyższego pH wody. Złoża katalityczne stosowane w nowoczesnych odżelaziaczach utleniają i mangan, ale przy wysokich stężeniach manganu może być konieczne dodatkowe natlenianie wody lub dozowanie środka utleniającego przed złożem. Dobór urządzenia odżelaziającego przy jednoczesnym podwyższeniu żelaza i manganu wymaga znajomości obu parametrów, ich wzajemnych proporcji i pH wody, bo te czynniki decydują o wyborze technologii i wydajności złoża.

Odżelaziacz wymaga regularnego płukania złoża, które odbywa się automatycznie według zaprogramowanego harmonogramu lub po przefiltrowaniu zadanej objętości wody. Płukanie trwa kilkanaście do kilkudziesięciu minut i wymaga odpływu wody płuczącej do kanalizacji lub odwodnienia. Zużycie wody przy płukaniu to kilkadziesiąt do stu kilkudziesięciu litrów na cykl, co jest nieistotną ilością przy codziennym zużyciu kilkuset litrów w domu jednorodzinnym. Złoże katalityczne wymaga wymiany co kilka do kilkunastu lat w zależności od jakości wody i intensywności eksploatacji.

Przy studniach o podwyższonej twardości i żelazie jednoczesne zastosowanie odżelaziacza i zmiękczacza jest optymalne z technicznego punktu widzenia, bo oba urządzenia pracują na różnych etapach: odżelaziacz usuwa żelazo i mangan ze wody surowej, a zmiękczacz obniża twardość w wodzie już oczyszczonej z żelaza. Żelazo w wodzie podawanej na złoże jonowymienne zmiękczacza uszkadza złoże i skraca jego żywotność, dlatego prawidłowa kolejność to zawsze odżelazianie przed zmiękczaniem.

Jak często serwisować odżelaziacz wody?

Coroczny przegląd techniczny odżelaziacza obejmuje kontrolę i kalibrację zaworu sterującego, sprawdzenie stanu złoża filtracyjnego, pomiar żelaza w wodzie przed i po urządzeniu w celu oceny skuteczności filtracji, weryfikację harmonogramu regeneracji i płukania oraz czyszczenie obudowy i uzupełnienie złoża jeśli wykazało ubytek. Zaniedbanie corocznego przeglądu może prowadzić do stopniowego pogarszania skuteczności odżelaziania, które jest niezauważalne na co dzień, ale widoczne po roku lub dwóch w postaci powracającego żelaza w wodzie. Właściciel, który zauważy powracające brunatne osady mimo działającego odżelaziacza, powinien zamówić przegląd bez zwłoki, bo zamulenione złoże regeneruje się z trudem i może wymagać częściowej lub całkowitej wymiany.

Jakie normy regulują jakość wody pitnej w Polsce i co oznaczają dla użytkownika w Łęcznej?

Jakość wody pitnej w Polsce reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia wdrażające Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady UE w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. Rozporządzenie określa wartości parametryczne dla kilkudziesięciu wskaźników chemicznych i mikrobiologicznych, których przekroczenie dyskwalifikuje wodę jako zdatną do picia bez filtracji lub uzdatniania. Wartości parametryczne są wyznacznikiem bezpieczeństwa zdrowotnego, a nie wartościami optymalnymi dla codziennego spożycia. Woda spełniająca normy jest bezpieczna, ale niekoniecznie przyjemna w smaku lub korzystna dla urządzeń AGD. Wysoka twardość i stężenie chloru mieszczące się w normach są przykładami parametrów, które są dopuszczalne regulacyjnie, ale wpływają niekorzystnie na jakość smakową i techniczną wody.

Wodociąg miejski w Łęcznej podlega obowiązkowej kontroli jakości wody przez organy sanepidu, a wyniki badań publikowane są zgodnie z wymogami prawa. Użytkownik może sprawdzić wyniki tych badań, ale powinien mieć świadomość, że dotyczą one punktów kontrolnych w sieci, a nie konkretnego kranu w konkretnym mieszkaniu. Przy starszej instalacji wewnętrznej w budynku lub przy własnym przyłączu o nieznanym stanie technicznym woda przy kranie może różnić się od tej w punkcie kontrolnym sieci. Indywidualne badanie wody jest jedynym sposobem na poznanie faktycznego składu wody w własnym ujęciu.

Co zawiera raport z badania wody i jak go interpretować?

Raport z badania wody zawiera listę oznaczonych parametrów, zmierzone wartości dla każdego, wartości dopuszczalne wynikające z rozporządzenia, jednostki pomiaru i ocenę każdego parametru jako zgodny lub niezgodny z normą. Przy odczycie raportu ważne jest patrzenie nie tylko na przekroczenia norm, ale też na wartości zbliżające się do normy, bo woda zbliżająca się do granicy dopuszczalnej stężenia danej substancji może tę granicę przekraczać przy zmianie warunków sezonowych lub po dłuższym czasie. Specjalista interpretuje raport całościowo i na jego podstawie proponuje urządzenie rozwiązujące stwierdzone problemy, uwzględniając też tendencje wynikające z porównania z wcześniejszymi badaniami jeśli są dostępne.

Parametry mikrobiologiczne w raporcie dotyczą zazwyczaj ogólnej liczby mikroorganizmów w 22 i 37 stopniach Celsjusza, obecności bakterii grupy coli i Escherichia coli. Każde stwierdzenie obecności coli lub E. coli dyskwalifikuje wodę jako pitną bez dezynfekcji i wymaga natychmiastowego działania: gotowania wody do czasu usunięcia przyczyny zanieczyszczenia i zamontowania systemu dezynfekcji. Wynik zgodny z normą w zakresie mikrobiologii nie zwalnia z kolejnych badań, bo zanieczyszczenie mikrobiologiczne może pojawić się między badaniami wskutek awarii studni, silnych opadów lub zmian w otoczeniu studni. Zalecana częstość badania mikrobiologicznego wody ze studni to co najmniej raz w roku, a przy studniach narażonych na zanieczyszczenia co pół roku.

Badania fizykochemiczne wykazują stan chemiczny wody w chwili pobrania próbki. Skład chemiczny wody zmienia się powoli i wyniki sprzed roku są zazwyczaj reprezentatywne z dokładnością wystarczającą do oceny ogólnych problemów. Natomiast przy ocenie skuteczności filtra, czyli porównaniu parametrów wody przed i po urządzeniu, badanie musi być aktualne i wykonane na próbkach pobranych jednocześnie z tych samych punktów. Specjalista wykonujący badanie serwisowe pobiera próbki przed wejściem urządzenia i za nim, co daje obiektywną ocenę efektywności filtracji w aktualnych warunkach.

Wartości dopuszczalne w rozporządzeniu ministerialnym mają charakter bezwzględnych granic dla wody dystrybuowanej przez wodociągi. Przy wodzie ze studni prywatnych normy te są jedynie punktem odniesienia, bo studnia prywatna nie podlega obowiązkowej kontroli i właściciel sam odpowiada za jakość wody z własnego ujęcia. Brak obowiązkowej kontroli studziennej nie oznacza braku odpowiedzialności właściciela za jakość wody serwowanej domownikom i gościom.